Die Koning wat anders kom

Johannes 12 neem ons na ’n toneel vol beweging, energie en verwagting. ’n Groot skare stroom na Jerusalem vir die Paasfees. Wanneer hulle hoor dat Jesus op pad is, neem hulle palmtakke en gaan Hom tegemoet. Hulle roep uit:

“Hosanna! Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here, die Koning van Israel!”

Op die oppervlak lyk dit soos ’n triomfantelike oomblik. Die skare erken Jesus as Koning. Hulle haal uit Psalm 118 aan en verwelkom Hom met lof. Maar Johannes help ons om dieper te kyk. Hierdie is nie net ’n viering nie. Dit is ’n openbaring van wie Jesus werklik is, en terselfdertyd ’n misverstaan van sy koningskap.

Jesus kom nie op ’n oorlogperd nie, maar op ’n jong donkie. Johannes verbind dit direk met die profesie van Sagaria:

“Moenie bang wees nie, dogter van Sion; kyk, jou Koning kom, sittend op ’n donkie se vul.”

Hier lê die spanning van die teks. Die skare verwag ’n politieke bevryder, iemand wat Rome sal oorwin en Israel herstel. Maar Jesus openbaar ’n ander soort koningskap. Hy kom nie om mag te neem nie, maar om Homself te gee. Nie om te oorwin deur geweld nie, maar deur die kruis.

Johannes merk op dat selfs die dissipels dit nie dadelik verstaan het nie. Eers ná Jesus se verheerliking het hulle besef hoe die Skrif vervul is. Dit herinner ons daaraan dat die werke van God dikwels eers in die lig van die kruis en opstanding reg verstaan word. Wat op die oomblik soos oorwinning lyk, lei na lyding. Wat soos nederlaag lyk, word uiteindelik die ware oorwinning.

Die skare self is ook betekenisvol. Party het Jesus gevolg omdat hulle gesien het hoe Hy Lasarus uit die dood opgewek het. Die teken het hulle nuuskierigheid en opgewondenheid aangevuur. Maar tekens alleen bring nie ware geloof nie. Dieselfde skare wat vandag “Hosanna” roep, sal binnekort stil word of selfs wegdraai.

Die Fariseërs sien dit raak en sê: “Kyk, die hele wêreld loop agter Hom aan.” Ironies genoeg spreek hulle meer waarheid as wat hulle besef. Jesus se koningskap sal inderdaad die wêreld bereik, maar nie deur politieke oorname nie, eerder deur selfopoffering en genade.

Hierdie gedeelte plaas ’n vraag voor elke leser. Watter soort Koning word verwag? ’n Koning wat ons planne bevestig en ons lewe makliker maak, of ’n Koning wat ons roep om Hom te volg op die pad van selfverloëning?

Die wêreld jaag dikwels ’n weergawe van die goeie lewe na wat gebou is op mag, sukses en beheer. Johannes 12 wys ’n ander werklikheid. Die ware Koning kom in nederigheid. Die ware lewe word gevind nie in beheer nie, maar in oorgawe.

Die intog in Jerusalem is dus nie net ’n historiese gebeurtenis nie. Dit is ’n openbaring van God se manier van werk. Die Koning kom, maar Hy kom anders as wat verwag word. En om Hom reg te sien, vra meer as entoesiasme. Dit vra begrip, geloof en uiteindelik navolging.

Die vraag bly: sal ons Hom net verwelkom wanneer Hy aan ons verwagtinge voldoen, of sal ons Hom volg as die Koning wat werklik is?