Here, hierdie plek behoort aan U

Wanneer ons na ons nuwe gebou kyk, dink ons reeds aan die lewe wat hier gedeel sal word: die gesprekke oor ’n koppie koffie, die saamlag, die gebede en die oomblikke wanneer iemand genoeg tuis voel om te sê wat werklik op hulle hart lê. Ons het hierdie ruimte gebou met die hoop dat mense hier nader aan mekaar sal kom en saam in geloof sal groei.

Johannes 1:14 gee aan hierdie hoop ’n besondere diepte: “Die Woord het mens geword en onder ons kom woon.” Die Griekse woord wat ons met “kom woon” vertaal, eskēnōsen, dra die beeld van tent opslaan. Ons kan dit dus só verwoord: In Jesus het God sy tent tussen ons kom opslaan. Dit herinner aan die tabernakel, die tent van ontmoeting wat Israel op hulle reis aan God se teenwoordigheid herinner het. Johannes vertel dat ons God se heerlikheid nou in Jesus self ontmoet. God se nabyheid kry ’n menslike gesig.

Dit is ’n wonderlike gedagte om saam te neem wanneer ons hierdie gebou inwy. Die Here wat ons oral vergesel, is deur sy Gees ook hier by ons. Ons wy hierdie ruimte aan Christus toe omdat ons erken dat dit aan Hom behoort. Ons vertrou die gebruik daarvan aan Hom toe: elke ontmoeting, elke gesprek en elke geleentheid om na mekaar om te sien.

Johannes beskryf Jesus as “vol genade en waarheid”. Dit gee ook rigting aan die gemeenskap waarvoor ons hier bid. Ons verlang na ’n plek waar mense eerlik kan wees oor hulle vreugde en hulle seer, hulle geloof en hulle vrae. ’n Plek waar ons mekaar leer ken, aandagtig luister en saam ontdek hoe Christus ons ontvang en verander. Hier behoort ook plek te wees vir die een wat nog onseker by die deur staan en wonder of hulle sal tuis voel.

Die filosoof James K. A. Smith help ons om die vormende krag van hierdie saamwees raak te sien. In You Are What You Love verduidelik hy hoe ons gewoontes vorm wat ons liefhet en waarna ons verlang. Die praktyke waaraan ons gereeld deelneem, gee mettertyd rigting aan ons harte. Christelike aanbidding het daarom ’n diep vormende betekenis: daarin leer ons om ons lewe op God en sy koninkryk te rig.

Vir ons beteken dit dat die lewe wat ons hier deel, ons ook kan verander. Wanneer ons telkens iemand verwelkom, aandagtig luister, saam bid en mekaar dien, kan die Heilige Gees deur hierdie gewoontes ons al meer na Christus se beeld vorm. Ons mag hier tuiskom soos ons is, met die verwagting dat God ons sal laat groei. Die gasvryheid wat ons hier inoefen, kan saam met ons huis toe gaan en sigbaar word in ons buurte en werksplekke.

Wanneer ons hierdie gebou aan die Here wy, stel ons ook onsself tot sy beskikking: ons tyd, ons aandag en ons bereidheid om vir ander plek te maak. Mag mense deur ons verwelkoming iets van Christus se liefde ervaar. Mag ons hierdie ruimte elke dag met dankbaarheid bewoon en met ons hele lewe bid: “Here, hierdie plek behoort aan U. Ons ook. Ons kom nes ons is, maar gaan anders huis toe. Amen”